تبلیغات
بنیان مرصوص

بنیان مرصوص

قرآن شفای جسم وجان ،غذای روح و روان ، دوای درد های ماست .

 

عیدتان مبارک باد

 

نوشته شده توسط:محمد صادقی



زردی بچه

 

نوشته شده توسط:محمد صادقی


 

چه کار کنیم بچه ها زردی نگیرند


  امرو زه متاسفانه زردی بچه ها معزلی شده برای خانواده ها  وضررهای زیادی را به مادر و بچه می زند .  ودانشمندان علوم تجربی هم درمان گرا هستند  و علت یابی نمی کنند  تا راه پیشگیری را آموزش دهند  ما در این چند سطر

راههار آسانی را از سخنان  دانشمند طب سنتی  سر کار خانم زبیده خدایی  (نویسنده کتاب های خدایا چه بخورم  -خدایا چگونه شاد باشم) نقل می کنیم  ، امید است با به کار گیری آن ها از زردی کود کان  جلو گیری کنید  و ما را از دعای  خیرتان  بهره مند سازید .

  1 *در ماه  آخر بار داری  حتما پیاده روی کنید  (بخصوص غروب ها ).
  2 *  در ما ه آخر گر می نخورید  (مخصوصا پسته نخورید ).
   3 *  بع از تولد بچه  روز های اول  عرق کاسنی بخورید .

    و چهار تا دستور العمل که راجع به بچه است  وانشاء الله خواهم نوشت 
   لطفا نظر خود را درباره این مطلب بنویسید

                    
(ناهید موحدی  طلبه جامعه الزهرا (س) )

      


مبانی تربیتی در صحیفه سجادیه(1)

 

نوشته شده توسط:محمد صادقی

مبانی تربیتی در صحیفه سجادیه(1)
مبانی عبارت از: یک سری ویژگی‏ها و صفات (منفی و مثبت) انسانی که در همه انسان‏ها وجود دارند و اصول تربیتی بر آن‏ها مبتنی می‏باشند.

با مروری بر صحیفه سجادیه به نکاتی بر می‏خوریم که گرچه به شکل دعا از سوی امام بزرگوار به ما رسیده است، ولی به روشنی ویژگی انسان را تبیین نموده و اساس و مبنای اصول تربیتی را ارائه

می‏دهد. با پی‏جویی دعاهای صحیفه سجادیه، به کشف و بررسی مهم‏ترین مبانی تربیتی صحیفه سجادیه از جمله "خود دوستی"، "خدا دوستی"، "کمال خواهی"، "میل به جاودانگی"، "خوف و رجا"، "غفلت"، "دنیا دوستی" و "اختیار"، دست یافتیم. در این مقال، به برخی از مبانی تربیتی اشاره می‏شود.

خود دوستی (حب ذات)

بر اساس این ویژگی مهم، انسان قبل از هر چیز و هر کس، بیش‏تر به خود علاقه‏مند بوده و فطرتا عاشق خود می‏باشد و تمام محبت‏ها و عشق و علاقه‏هایش به دیگران از محبت به خودش سرچشمه می‏گیرد. حتی گرایش و محبتی که به خدا دارد از خود دوستی مایه می‏گیرد. حب ذات اگر کنترل نشود و در جهت صحیح و درستی هدایت نشود، انسان را به نابودی می‏کشاند.

گرچه عنوان دقیق "حب ذات" یا خود دوستی مستقیما در صحیفه سجادیه نیامده است، ولی جلوه‏هایی از آن به‏صورت‏های مختلف در بعضی از دعاها مشاهده می‏شود. از جمله دعای هفتم صحیفه است که حضرت به هنگام کار دشوار و دل آزار یا پیشامدهای سخت یا غم و اندوه، آن را چنین می‏خواند:

ای آن که گره‏های ناگوارایی‏ها به‏وسیله او باز می‏گردد، و ای آن که تندی سختی‏ها به او شکسته می‏شود، و ای آن که رهایی یافتن از گرفتاری‏ها و رفتن به‏سوی آسایش فراخی، از او درخواست می‏گردد.(2)

همچنین دعاهایی که امام علیه‏السلام در آن درخواست رفع فقر و تنگدستی و در مواردی درخواست‏هایی در مورد سعادت، کمال، قدرت، نعمت و... از خداوند دارد، همه ناشی از خود دوستی است و این که انسان همیشه به‏دنبال خوبی‏هاست و از ناراحتی‏ها و سختی‏ها گریزان است، پس این ویژگی امری فطری است و به خودی خود، مطلوب است.

بنابراین، یکی از مهم‏ترین ویژگی‏های انسان که منشأ بروز رفتارهای انسان می‏شود، خود دوستی است. خود دوستی غریزه‏ای است که اگر به آن توجه شود و در مسیر صحیحی قرار داده شود، منشأ عزت‏خواهی، کمال خواهی، سعادت و... می‏شود. اما اگر غریزه خود دوستی به انحراف کشانده شود، روح استکبار و طغیان و سرکشی بر انسان چیره می‏شود و منشأ رفتارهای ناپسندی از قبیل خودپرستی، عجب و غرور، حرص می‏شود.

خداخواهی و خداجویی
این ویژگی در فطرت همه انسان‏ها نهفته است. انسان‏ها حتی کسانی که در پیدا کردن مصداق حقیقی خداوند به اشتباه و انحراف رفته‏اند همیشه به سراغ خدا و پرستش اویند.

حضرت امام سجاد علیه‏السلام در صحیفه سجادیه در نخستین دعا بیانی دارد که به فطرت خداجوی انسان اشاره می‏کند:

به قدرت و توانایی خود آفریدگان را آفرید، و آنان را به اراده و خواست خویش به وجود آورد بی این که از روی مثال و نمونه‏ای باشد، سپس آنان را در راه اراده و خواست خویشتن روان گردانید، و در راه محبت و دوستی به خود بر انگیخت.(3)

امام علیه‏السلام در دعاهای بیست، بیست و یک، بیست و هشت، پنجاه و دعاهای بسیار دیگر،(4) بیاناتی دارند که اشاره به خدا خواهی و خدا جویی انسان به هنگام اضطرار و تنگناها دارد. ایشان در یکی از این دعاها به خداوند عرضه می‏دارد:

بار خدایا مرا چنان قرار ده که هنگام اضطرار به (کمک و یاری) تو (بر دشمن) حمله آورم، و هنگام نیازمندی از تو بخواهم، و هنگام درویشی (یا ذلت و خواری) به‏درگاه تو زاری کنم، و مرا چون بیچاره شوم به یاری خواستن از غیر خود و چون فقیر گردم به فروتنی برای درخواست از غیر خویش و چون بترسم به زاری کردن پیش غیر خود آزمایش مفرما.(5)

هدف امام علیه‏السلام از طرح مفهوم خدا خواهی، که از مبانی تربیتی در اسلام به حساب می‏آید، توجه دادن انسان‏ها به فطرت خداجویشان است، این گرایش، از طریق توجه دادن انسان به خدا، در اصلاح رفتارهای وی تأثیرگذار است. انسان خداجو به‏خاطر فطرت خدا خواهی‏اش همیشه خدا را در نظر دارد و در اثر همین توجه، آلوده به گناه و معصیت خدا نمی‏شود و رفتارهایش با نیت خالص و در جهت تقرب به خدا انجام می‏پذیرد.

دنیا دوستی
یکی دیگر از ویژگی‏های انسان دنیادوستی است. علت این که انسان زندگی دنیا را دوست دارد، علاقه به جاودانگی و نیز علت دیگر، نقد بودن و مشهود بودن کارآیی‏های دنیا در گستره زندگی انسان و بر آوردن نیازهای او است. آن چه از برخی از فرازهای صحیفه به‏دست می‏آید، این است که دنیا و مادیات نباید به صورت ایده‏آل و کمال مطلوب درآید، محبتی که مذموم است این گونه محبت است.

امام سجاد علیه‏السلام در صحیفه سجادیه، بیانات فراوانی در مورد نگرش به دنیا دارد که از مجموع آنها دو نوع نگرش به دست می‏آید: نخست مذمت دنیا دوستی، به‏خاطر زیان‏های آن، نظیر:

و دوستی دنیای پست را که از آنچه (سعادت و نیکبختی که) نزد تو است منع می‏نماید، و از طلبیدن وسیله و دست‏آویز به‏سوی تو باز می‏دارد، و از تقرب و نزدیک شدن به (طاعت) تو غافل و بی‏خبر می‏گرداند، از دلم برکن.(6)

در این فراز امام علیه‏السلام به یکی از مهم‏ترین زیان‏های دنیادوستی که همان جلوگیری از تقرب به خداست، اشاره می‏کند و از این جهت دنیا دوستی را مورد مذمت قرار می‏دهد.

نگرش دوم، درخواست دنیا برای عبادت و بندگی خدا، حضرت امام سجاد علیه‏السلام در این زمینه می‏فرماید:

و مرا از کسب و روزی به‏دست آوردن با رنج بی‏نیاز کن، و بی‏حساب روزی ده، تا از عبادت و بندگی تو برای به‏دست آوردن روزی باز

نمانم، و زیر بار سنگینی زیان‏ها و بدی عواقب کسب نروم.(7)

بنابراین ویژگی دنیادوستی با نگرش‏های مختلف آن، نظیر نگرش مستقل به دنیا یا مقدمه بودن دنیا برای آخرت، از آنجا که منشأ رفتارهایی در انسان می‏شود از قبیل: حرص و آز، در صورت نگرش مستقل به دنیا داشتن و زهد، تلاش برای آباد ساختن آخرت، در صورت نگرش مقدمه بودن دنیا برای آخرت. از این ویژگی انسان به عنوان یک مبنای تربیتی در صحیفه سجادیه بحث می‏شود.

غفلت
یکی دیگر از خصلت‏هایی که دامن‏گیر انسان است، غفلت و فراموشی است. انسان ذاتا به گونه‏ای است که در اثر توجه بیش از حد به اموری از دیگر امور و شئونات باز می‏ماند و غافل می‏شود. این خصلت اگر چه در مواردی شاید تا حدی به نفع او باشد، ولی متأسفانه در بسیاری موارد وجود این ویژگی در انسان موجب انحرافات و از دست دادن فرصت‏ها و سقوط و هلاکت او می‏شود. تا حدی که انسان خدا و خویشتن و اهداف عالیه خویش را فراموش می‏کند. برای این که دنیا و زیبایی‏های فریبنده آن، او را مدهوش می‏کند و قدرت درک و تشخیص را از او می‏گیرد. برای دفع این آسیب و نجات انسان از دام غفلت، در نظام تربیتی صحیفه سجادیه تدابیری اندیشیده شده است.

حضرت امام سجاد علیه‏السلام در دعاهای فراوان و با بیانات مختلف به این ویژگی انسان پرداخته و با بیان موارد و مصادیق غفلت، انسان‏های غفلت زده را بیدار می‏کند. امام علیه‏السلام موارد غفلت را بدین صورت بیان می‏کند: غفلت از خود، غفلت از انجام وظایف و واجبات الهی، غفلت از عالم پس از مرگ، غفلت از وعید، غفلت از نعمت‏ها و از همه مهم‏تر غفلت از خداست. در این زمینه می‏فرماید: و ما را از جانب خود به غفلت و نادانی گرفتار مکن؛ چون ما به‏سوی تو خواهان و از گناهان توبه کننده‏ایم.(8)

با توجه به آنچه گفته شد، امام سجاد علیه‏السلام در صحیفه سجادیه یکی از ویژگی‏ها و صفات مذموم انسان را غفلت معرفی می‏کند. از آنجا که غفلت منشأ امور ناپسندی نظیر خود فراموشی، خدا فراموشی می‏شود، لذا به عنوان یکی از مبانی تربیت در نظام تربیتی صحیفه مورد تأکید و بحث قرار گرفته است.
··· پی‏ نوشت‏ها
  1.برگرفته از: پایان نامه "بررسی نظام تربیتی صحیفه سجادیه"، مقطع کارشناسی ارشد، رشته الهیات و معارف اسلامی، مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی رحمه‏الله

2. دعای 7/ بند1

3. دعای 1/ بند3و4

4. دعای 13، 22، 29

5. دعای20/ بند12

6. دعای47/ بند 109

7. دعای20/ بند24

8. دعای34/ بند4



میوه های قرآنی 1 :(انجیر)

 

نوشته شده توسط:محمد صادقی

اللّهم ارزقنی رزقاً حلالاً طیّباً واسعاً





 والتین والزیتون :

                                                  انجیر:

                                                           
                                                             
یک مرتبه درقرآن آمده.
قسمی که به انجیر یادشده دلیل بر سود مندی آن است.
در احادیث و روایات نیز  خواصش آمده است:

1- انجیر میوه بهشت است آن را بخورید که بواسیر را درمان می کند و ورم مفاصل را بهبود می بخشد (پیامبر گرامی اسلام (ص))

2- خوردن انجیر روده های بدن را نرم می کند وبر باد های قولنج مفید است سپس فرمودند که شب ها از آن کم بخورید.(امام علی (ع))


3- انجیر بخارات را از بین می برد واستخوان را محکم می کند ومو را تقویت می کند وبیماری را از بین می برد تا جاییکه احتیاج به دوا ندارد.(امام صادق (ع))


4- انجیر بوی دهان را می برد واستخوان را محکم می کند وموی رامی رویاند ودرد را می برد تا جاییکه با آن احتیاجی بر دارو نباشد.(امام رضا (ع))



انجیرمیوه ای مقوی و شیرین است که نام عربی آن " تین " و نام انگلیسی آن        « FIG » است.

درخت انجیر معمولا از سال چهارم شروع به میوه دادن می كند و تا سن بیست سالگی میوه می دهد.

ارزش غذایی انجیر

انجیر، قند زیادی دارد. 50 درصد انجیر خشک را قند تشکیل می دهد. همچنین منبع خوبی از پتاسیم و منیزیم است.   کلسیم  ، فسفر

انجیر منبع غنی فیبر غذایی می باشد. لیگنین یک نوع فیبرغذایی غیرمحلول است که به مقدار زیاد در انجیر وجود دارد و نقش عمده ای در جلوگیری و رفع یبوست دارد.


                

          خواص درمانی انجیر

انجیر عرق بدن را زیاد می كند.

حرارت بدن را كاهش می دهد.

انجیر ( تازه یا خشک ) یبوست را برطرف می كند و یكی از بهترین میوه ها برای تمیز كردن روده بزرگ و رفع یبوست است . در قدیم برای از بین بردن یبوست از شربت انجیر استفاده می كردند.

برای درمان ناراحتی های سینه، حدود 20 گرم ، خرما  عناب ، انجیر خشك و مویز را با هم مخلوط كرده و آسیاب می کنند. سپس این پودر را با یك لیتر آب می جوشانند تا حجم آن به نصف برسد . از این جوشانده می توان به مقدار سه فنجان در روز مصرف نمود

جوشانده انجیر خشك درمان كننده التهاب مجاری دستگاه تنفسی ، كلیه ، ذات الریه ،  سرخك ،مخملك و آبله می باشد.

جوشانده غلیظ انجیر خشک برای رفع سرماخوردگی مفید است.

انجیر دستگاه هاضمه را تقویت می كند.

انجیر برای درمان سوء هاضمه مفید است.

سوپ انجیر بسیار مقوی است.

انجیر خشک جوشیده شده در شیر برای درمان آنژین ، ورم لثه و ورم مخاط دهان مفید است.

انجیر برای آنهایی كه قند خونشان پائین می آید و یك دفعه احساس ضعف می كنند مناسب است، زیرا قند آن به سرعت در روده كوچك جذب می شود.

برای برطرف كردن ورم بناگوش و دمل ها ، ضمادی از انجیر خشك با آرد جو و گندم درست كنید و روی ورم دمل بگذارید.

دم كرده انجیر با شنبلیله ، برای سینه درد مفید است.هضم انجیر آسان است و مصرف آن برای بچه ها و اشخاصی که از بستر بیماری برخاسته اند و دوره نقاهت را می گذرانند، بسیار مفید است.

انجیر به علت دارا بودن دانه های ریز، باعث تقویت معده و روده می شود، ولی برای کبدهای ضعیف زیان آور است.

مضرات

زیاده روی در مصرف انجیر باعث نفخ شكم و اسهال می شود و برای چشم نیز مضر است.

انجیر برای مبتلایان به بیماری قند مضّر است.

انجیر برای مبتلایان به اختلال معده و روده مضّر است.


خرید و نگهداری انجیر

موقع خرید انجیر دقت کنید که تازه و پوست آن صاف باشد. اگر بوی ترشیدگی می داد، آن را نخرید ، زیرا این بو نشان می دهد که قند موجود در انجیر تخمیر و میوه خراب شده است.

انجیر تازه را حتماً باید در یخچال نگهداری کنید ، ولی انجیر خشک را می توانید در یخچال یا در هوای اتاق نگهداری کنید. البته باید در یک ظرف یا بسته بندی بدون هوا و رطوبت باشد که در اینصورت برای چندین ماه می توان آن را نگه داشت.

منبع:

1- خواص میوه های خوراکی ؛ مرتضی نظری

2- خدایاچه بخورم؟؛زبیده خدایی

                                                       (ناهید موحدی )























سوره کوثر

 

نوع مطلب :تفسیر قرآن ،

نوشته شده توسط:محمد صادقی



(آیه 1) «  إِنَّا أَعْطَیْناكَ الْكَوْثَرَ   »
             ما به تو خیر فراوان دادیم!

روى سخن در تمام این سوره به پیغمبر اكرم صلّى اللّه علیه و آله است- مانند سوره و الضحى و سوره الم نشرح- و یكى از اهداف مهم هر سه سوره تسلّى خاطر آن حضرت در برابر انبوه حوادث دردناك و زخم زبانهاى مكرر دشمنان است.

 منظور از «كوثر» در اینجا چیست؟ 
 شواهد دال بر اینكه مراد از آن ذریه پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله و سلم) یعنى فرزندان فاطمه (علیها السلام) است و یا مراد هم خیر كثیر است و هم كثرت ذریه، چیزى كه هست كثرت ذریه یكى از مصادیق خیر كثیر است  بعضى گفته اند نهرى است در بهشت، سفیدتر از شیر، و صافتر از قدح (بلور) در دو طرف آن قبّه‏هایى از درّ و یاقوت است ؛بعضى آن را به نبوت ؛ قرآن ؛ كثرت اصحاب و یاران‏ .ظاهر این است كه «كوثر» مفهوم وسیع و گسترده‏اى دارد كه هر یك از آنچه در بالا گفته شد یكى از مصداقهاى روشن آن است، و مصداقهاى بسیار دیگرى نیز دارد.

 سبب نزول :
در پاسخ كسى نازل شده كه رسول خدا (ص) را به اجاق كورى زخم زبان زد و این زخم زبان هنگامى بود كه قاسم و عبد اللَّه دو فرزندان رسول خدا (ص) از دنیا رفتند.

نكات :
فرزندان فاطمه (ع) ذریه رسول خدا (ص) هستند 
 از خبرهاى غیبى قرآن كریم است، چون همانطور كه مى‏بینیم خداى تعالى بعد از درگذشت آن حضرت بركتى در نسل آن جناب قرار داد، به طورى كه در همه عالم هیچ نسلى معادل آن دیده نمى‏شود، آن هم با آن همه بلاها كه بر سر ذریه آن جناب آوردند و گروه گروه از ایشان را كشتند.

منابع:

برگزیده تفسیر نمونه، ج‏5، ص:599               ترجمه تفسیر المیزان، ج‏20، ص: 639